Απλό κέικ μήλου

Πρώτη φορά που έφτιαξα αυτό το κέικ, ήμουν πολύ βιαστική. Ήρθε η μαμά ξαφνικά με δύο σακούλες μήλα, για να μου πει ότι «δεν πετάμε τίποτα, θα βρεις εσύ τι να κάνεις». Τα μήλα, προφανώς, ήταν ήδη τσιμπημένα, όχι πολύ όμορφα. Τα κοιτάω, κοιτάω το ρολόι – είχα περίπου μία ώρα μέχρι να φύγω για έναν φίλο και ήθελα και κάτι γλυκό για το δρόμο. Προσπάθησα να κινηθώ γρήγορα, όχι με κέφι, αλλά με τη σκέψη ότι θα χαλάσω πάλι τη ζύμη αν δεν προσέξω. Στην πρώτη προσπάθεια, ειλικρινά, το κέικ έμεινε άψητο στη μέση. Ίσως γιατί βιαζόμουν ή ίσως γιατί τα μήλα είχαν πολύ ζουμί. Τώρα, μετά από πέντε-έξι φορές, το φτιάχνω χωρίς να κοιτάω τη συνταγή, ούτε καν έχω υπομονή να ζυγίσω τα μήλα, πάντα «με το μάτι» και «κατά βούληση». Έχω αποτύχει αρκετές φορές. Κάποιες φορές βάζω πολύ λάδι, άλλες φορές ξεχνάω να χτυπήσω τα ασπράδια. Αλλά ειλικρινά, κανείς δεν παραπονέθηκε, μάλιστα ο φίλος μου μου είπε ότι δεν έχει σημασία πώς φαίνεται, αρκεί να έχει μήλο. Και ναι, τα μήλα τα κόβω ακόμα κάπως αδέξια, αλλά δεν νομίζω ότι αυτό αλλάζει πολύ τη γεύση.

Συνολικός χρόνος: περίπου 1 ώρα και 15 λεπτά, εξαρτάται από τη διάθεση του φούρνου και πόσο γρήγορα κινείσαι. Από όλη αυτή τη διαδικασία βγαίνουν περίπου 12-14 μερίδες, αν δεν κόψεις φέτες όσο η ταψί. Είναι το είδος του κέικ που δεν χρειάζεται να ξέρεις πολλά στην κουζίνα, βγαίνει και αν δεν έχεις υπομονή ή διάθεση.

Το κάνω αυτό αρκετά συχνά για έναν πολύ απλό λόγο: πάντα έχω μήλα στο σπίτι, σχεδόν οποιαδήποτε στιγμή. Και γιατί δεν αγχώνομαι με πολύπλοκα υλικά. Σου έχει συμβεί να ξυπνήσεις με κάποιον στην πόρτα και να μην έχεις τίποτα γλυκό; Ή να νιώθεις την ανάγκη για κάτι ζεστό, έτσι, το απόγευμα, αλλά χωρίς να περάσεις μια αιωνιότητα ανακατεύοντας κρέμες; Επιπλέον, αν ρωτήσω τον φίλο μου να διαλέξει, απαντά πάντα «να είναι με μήλο!». Πιστεύω ότι αυτός είναι και ο λόγος που δεν έχω προσπαθήσει να το κάνω πολύ περίπλοκο. Το θεωρώ «κεϊκ υπηρεσίας», δεν με νοιάζει να φαίνεται πολύ fancy, ούτε στέκομαι να το διακοσμήσω, το πολύ ρίχνω λίγη ζάχαρη άχνη από πάνω, γιατί μου φαίνεται ωραίο και καλύπτει τις περιοχές που δεν φαίνονται πολύ ωραίες.

1. Πλένω τα μήλα και, αν είναι από το χωριό, τα τρίβω λίγο με σφουγγάρι για να βγάλω το κερί ή ότι άλλο έχουν πάνω. Ποτέ δεν τα καθαρίζω τελείως, αφήνω και φλούδα εδώ κι εκεί, αλλά εξαρτάται πόσο σκληρά ή άσχημα είναι. Τα κόβω σε κυβάκια ούτε πολύ μεγάλα, ούτε πολύ μικρά, περίπου τόσο ώστε να μην γίνουν πουρές κατά το ψήσιμο. Για να μην μαυρίσουν, τα κρατάω σε κρύο νερό με μερικές φέτες λεμόνι και, όταν είμαι πολύ τεμπέλης, απλά τα ψεκάζω με λίγο χυμό και έτοιμα.
2. Ζεσταίνω το φούρνο από την αρχή. Δεν ξέρω γιατί, αλλά ο φούρνος μου έχει διάθεση να δουλέψει μόνο μετά από περίπου 10-15 λεπτά που μένει άδειος, οπότε τον ανάβω στους 180°C, για να είναι ζεστός όταν βάλω το ταψί.
3. Χωρίζω τα αυγά. Χτυπάω τα ασπράδια σε μαρέγκα με μια πρέζα αλάτι – με το μίξερ διαρκεί δύο λεπτά, με το σύρμα νιώθεις ότι βγάζεις την ψυχή σου, αλλά είναι καλό και έτσι. Πολλές φορές νομίζω ότι τα χτυπάω πολύ, αλλά παρατήρησα ότι δεν έχει μεγάλη σημασία, μόνο να μην είναι ζουμερά.
4. Στους κρόκους βάζω το λάδι και τη ζάχαρη. Χτυπάω μέχρι να μην νιώθετε πια τη ζάχαρη τόσο χοντρή. Αν έχω, βάζω και τη βανιλίνη εδώ, όχι στο τέλος. Το γάλα το βάζω στο τέλος, λίγο-λίγο, για να μην αγκαλιάσει όλη τη ζύμη. Κάποιες φορές έβαλα πολύ γάλα και η ζύμη βγήκε πολύ βαριά, οπότε μην επιμένετε με το γάλα αν σας φαίνεται ήδη υγρή η σύνθεση.
5. Σε ένα μεγαλύτερο μπολ βάζω το αλεύρι και το baking powder. Ποτέ δεν ανακατεύω απευθείας στα αυγά, δεν ξέρω, μου φαίνεται ότι βγαίνει πιο ομοιόμορφα έτσι.
6. Τώρα η πιο διασκεδαστική πλευρά. Ανακατεύω απαλά, ένα-ένα, τη μαρέγκα με τους κρόκους χτυπημένους με τη ζάχαρη και το λάδι. Το κάνω αυτό με σπάτουλα, όχι με μίξερ, για να μην χαλάσω τον όγκο. Προσθέτω το αλεύρι με το baking powder κουταλιά-κουταλιά, εναλλάσσω με το γάλα (αν χρειαστεί), μέχρι να αποκτήσω μια ζύμη ούτε πολύ υγρή, ούτε πολύ σφιχτή. Κάπως σαν αυτή του κέικ. Αν τραβήξεις με τη κουτάλα, πρέπει να ρέει, αλλά όχι πολύ γρήγορα.
7. Βγάζω τα μήλα από το νερό, τα αφήνω να στραγγίσουν και, μερικές φορές, τα περνάω με μια κουταλιά αλεύρι για να μην πέσουν στον πάτο. Ούτε αυτό λειτουργεί πάντα, εξαρτάται πόσο βαριά είναι τα μήλα και πόσο παχύ είναι το ζυμάρι.
8. Στρώνω το ταψί με χαρτί ψησίματος, ή αν δεν έχω, αλείφω με λάδι και πασπαλίζω με αλεύρι ή σιμιγδάλι, για να μην κολλήσει. Ρίχνω τη ζύμη στο ταψί, ισιώνω για να μην είναι πιο παχύ από τη μια πλευρά.
9. Βάζω τα μήλα από πάνω, τα πιέζω ελαφρά, για να μην μείνουν μόνο στην επιφάνεια. Μερικές φορές ρίχνω τα πάντα ανακατεμένα, άλλες φορές τα τοποθετώ ωραία, αλλά κατά το ψήσιμο πάλι μετακινούνται όπου θέλουν.
10. Βάζω το ταψί στο φούρνο, στη μεσαία θέση. Σε μένα διαρκεί τουλάχιστον 40 λεπτά, μερικές φορές ακόμα και 55, εξαρτάται και από το ταψί. Ελέγχω με μια οδοντογλυφίδα – αν βγει καθαρή, είναι έτοιμο.
11. Βγάζω το κέικ, το αφήνω να κρυώσει λίγο στο ταψί, μετά το μεταφέρω σε μια σχάρα ή σε μια ξύλινη επιφάνεια. Μόνο αφού είναι σχεδόν κρύο, του ρίχνω ζάχαρη άχνη.

Μια συμβουλή: μην το κόβετε όταν είναι ζεστό, θρυμματίζεται άσχημα. Και αν τα μήλα αφήσουν πολύ ζουμί, το κέικ μπορεί να φαίνεται «υγρό» στη μέση, αλλά αφού κρυώσει γίνεται καλύτερο. Πολλοί βάζουν πολύ λάδι και βγαίνει βαρύ, μην κάνετε αυτή την ανοησία, ακόμα κι αν κάποιος πει ότι είναι «πιο τρυφερό». Δοκίμασα και με όλο το γάλα από την αρχή, δεν το προτείνω, βγαίνει πολύ πυκνό.

Αν δεν έχετε μήλα, γίνεται και με αχλάδια ή δαμάσκηνα, αλλά είναι λίγο διαφορετική ιστορία. Για ένα πλήρες μενού, λέω να το κάνετε όταν έχετε όρεξη για κάτι γρήγορο μετά από μια σούπα λαχανικών, ή, ακόμα καλύτερα, ως επιδόρπιο σε ένα απλό μεσημεριανό με σαλάτα και λίγο ψητό κρέας. Ως ποτό, ταιριάζει με μαύρο τσάι (βάζω κανέλα μέσα) ή με ένα ποτήρι γάλα, όταν είσαι παιδίσκη, ή, αν είναι ζεστά έξω, με μια ξινή λεμονάδα.

Αν θέλεις να αλλάξεις κάτι, ας πούμε ότι μπορείς να καραμελώσεις τα μήλα πριν, με λίγο ζάχαρη και κανέλα σε τηγάνι. Έτσι το έκανα όταν είχα επισκέπτες, είπαν ότι είναι διαφορετικό, αλλά εγώ προτιμώ χωρίς, για να νιώθω το ωμό, ξινό μήλο. Μπορείς να ρίξεις τα μήλα με κανέλα απευθείας, ή να προσθέσεις λίγο ψιλοκομμένο καρύδι στη ζύμη. Κάποιοι βάζουν σταφίδες, εγώ όχι, γιατί δεν τα πάω καλά μαζί τους. Όποιος θέλει πιο γλυκό, μπορεί να βάλει μέλι από πάνω, όταν είναι έτοιμο, αλλά γίνεται κάπως βαρύ.

Πηγαίνει υπέροχα με απλή χτυπημένη σαντιγί, όχι από αυτήν σε σωλήνα. Αν ζεσταθεί λίγο, πηγαίνει και με παγωτό βανίλια, το δοκίμασα σε ένα πάρτι, δεν έμεινε τίποτα. Σε ένα τραπέζι με φίλους, βάζεις το κέικ δίπλα σε έναν δυνατό καφέ και μιλάς. Αν θέλεις να είσαι πιο fit, μην βάζεις ζάχαρη άχνη και κόψε τη ζάχαρη στη ζύμη, γίνεται χωρίς προβλήματα.

Ερωτήσεις που λαμβάνω συχνά:

1. Πρέπει τα μήλα να καθαριστούν απαραίτητα από τη φλούδα;
Όχι. Αν είναι κήπου και η φλούδα είναι λεπτή, εγώ δεν καθαρίζω τελείως, αφήνω και για το χρώμα, και για τις ίνες. Αν είναι σκληρά ή επεξεργασμένα, καλύτερα να καθαρίσεις.

2. Ποια μήλα είναι τα καλύτερα;
Τα καλύτερα είναι αυτά που δεν είναι ούτε πολύ ξινά, ούτε πολύ ζουμερά. Εγώ χρησιμοποιώ ό,τι έχω, αλλά αν πρέπει να διαλέξω, προτιμώ τα μήλα που κρατούν καλά στο ψήσιμο, όχι αυτά «τραπέζης» που γίνονται πολτός.

3. Μπορώ να χρησιμοποιήσω baking powder ή γίνεται και χωρίς;
Γίνεται και χωρίς, αν θέλεις ένα πιο πυκνό κέικ, σχεδόν σαν βαρύ παντεσπάνι. Συνήθως βάζω, αλλά έχω κάνει και χωρίς, μόνο με καλά χτυπημένα αυγά.

4. Μπορεί να γίνει με καστανή ζάχαρη;
Ναι, αλλά βγαίνει λίγο πιο καραμελωμένο στη γεύση και πιο σκούρο χρώμα. Δοκίμασα μια φορά, κανείς δεν είπε κάτι κακό, μάλιστα ζήτησαν τη συνταγή.

5. Τι κάνω αν η ζύμη είναι πολύ υγρή ή πολύ σφιχτή;
Αν είναι πολύ υγρή, προσθέτεις αλεύρι, αλλά προσεκτικά, όχι όλα μαζί. Αν είναι πολύ σφιχτή, βάζεις γάλα ή ακόμα και λίγο λάδι. Ούτως ή άλλως, το σημαντικό είναι να φαίνεται σαν ζύμη κέικ.

6. Αν δεν έχω μίξερ, γίνεται με το σύρμα;
Γίνεται, αλλά χρειάζεσαι λίγο υπομονή για τα ασπράδια. Έχω κάνει και χωρίς μίξερ, ήταν πιο «ρουστίκ», αλλά εξίσου νόστιμο.

Όσον αφορά τις θερμίδες και τις διατροφικές αξίες, είναι πάντως ένα κέικ με αρκετή ζάχαρη και αλεύρι, δηλαδή γύρω στις 180-220 θερμίδες ανά κομμάτι, αν κόψεις περίπου 12 από ένα κλασικό ταψί. Αν προσέχεις τη ζάχαρη και δεν βάλεις σαντιγί ή παγωτό, δεν είναι και το τέλος του κόσμου. Μακροθρεπτικά: κυρίως υδατάνθρακες, λίγη λιπαρή από το λάδι και τα αυγά, ελάχιστη πρωτεΐνη, από το αυγό και το γάλα. Αν βάλεις μήλα με φλούδα, τουλάχιστον έχεις λίγο φυτικές ίνες, ενώ αν έχεις πολύ γλυκά μήλα μπορείς ακόμα και να μειώσεις τη ζάχαρη, δεν αλλάζει πολύ την υφή. Ως επιδόρπιο, δεν είναι μια θερμιδική βόμβα αν δεν φας μισό ταψί σε ένα γεύμα, όπως έπαθα εγώ κάποια στιγμή.

Διατηρείται καλά, ακόμα και δύο-τρεις μέρες καλυμμένο με μια πετσέτα ή σε ένα κουτί. Μερικές φορές, μετά από 24 ώρες, υγραίνεται από τα μήλα, αλλά δεν χαλάει, μόνο γίνεται πιο «υγρή». Αν θέλεις να το ξαναζεστάνεις, βάζεις στο φούρνο μικροκυμάτων για 15-20 δευτερόλεπτα, αλλά όχι περισσότερο, γιατί γίνεται καουτσούκ. Το καλύτερο είναι την πρώτη μέρα, αλλά και την δεύτερη μέρα πάει με καφέ, αν δεν είναι πολύ ζεστά στην κουζίνα.

Υλικά, και σε τι χρησιμεύει το καθένα:
- Αυγά – συνδετικό για τη ζύμη, δίνουν και λίγο κρεμώδη υφή.
- Ζάχαρη – γλυκιά γεύση, αλλά και «κρατά» τη υφή. Αν βάλεις πολύ λίγο, βγαίνει κάπως στεγνό.
- Λάδι – δίνει τρυφερότητα, βοηθά τη ζύμη να μην είναι σαν παλιά ψωμί.
- Γάλα – κάνει τη σύνθεση πιο υγρή, μερικές φορές δεν χρειάζεται όλο, εξαρτάται από το μέγεθος των αυγών.
- Αλεύρι – η βάση, δίνει όγκο και κρατά όλα μαζί.
- Baking powder – «φουσκώνει» λίγο τη ζύμη, ειδικά αν τα μήλα είναι βαριά.
- Μήλα – προφανώς, κύριος ρόλος, φέρνουν υγρασία, γλυκύτητα και αυτή την κλασική γεύση.
- Ζάχαρη βανίλια – για άρωμα.
- Αλάτι – μην το παραλείψεις, ακόμα κι αν φαίνεται λίγο, χωρίς αλάτι οι γεύσεις δεν ακούγονται το ίδιο.

Έπλυνα τα μήλα και τα έκοψα σε όχι πολύ μεγάλα κύβους. Για να μην οξειδωθούν, τα κράτησα σε νερό με χυμό λεμονιού και φέτες λεμονιού μέχρι να είναι έτοιμη η ζύμη. Χτύπησα τα ασπράδια με αλάτι, στη συνέχεια ανάμειξα τους κρόκους με λάδι, ζάχαρη και ζάχαρη βανίλιας. Σιγά-σιγά έριξα το μείγμα των κρόκων στα ασπράδια, προσθέτοντας λίγο αλεύρι αναμεμειγμένο με baking powder. Ετοίμασα το ταψί και προθέρμανα το φούρνο. Έριξα τη ζύμη που προέκυψε στο ταψί και μετά πρόσθεσα τα μήλα. Δεν πήρε πολύ χρόνο και η μυρωδιά του μήλου γέμισε όλο το σπίτι. Στον φούρνο μου, η διαδικασία ψησίματος κράτησε αρκετά, καθώς δεν είναι πολύ ισχυρός. Μόλις είναι έτοιμο, το βγάζετε από τον φούρνο, το αφήνετε να κρυώσει και το πασπαλίζετε με ζάχαρη. Καλή όρεξη! Τα μήλα μπορούν να καραμελωθούν ή να πασπαλιστούν με κανέλα πριν τοποθετηθούν στο ταψί. Μπορεί επίσης να σιροπιαστεί και να καλυφθεί με σαντιγί, νόστιμο!

 Συστατικά: 2 αυγά, 1 φλιτζάνι ζάχαρη, 120-150 ml γάλα, μισό φλιτζάνι λάδι, μπέικιν πάουντερ (αν και δεν είναι απαραίτητο), 3-4 φλιτζάνια αλεύρι, περίπου 5-6 μήλα, ζάχαρη βανίλιας, μια πρέζα αλάτι

 Ετικέτες:  μηλόπιτα