Κέικ σοκολάτας με μαρμελάδα μαύρης κερασιάς
Πρώτη φορά που προσπάθησα να φτιάξω αυτό το κέικ, έβαλα πολύ λίγη μαρμελάδα και βγήκε κάπως άγευστο, με αποτέλεσμα να είμαι στενοχωρημένη όλη μέρα. Μου φάνηκε καλή ιδέα να αντικαταστήσω μέρος της ζάχαρης με μαρμελάδα, λέγοντας ότι θα είναι πιο αρωματικό και πιο υγρό. Την πρώτη φορά την έβαλα με το μάτι, ανοησία, έτσι ώστε να μην αισθανόταν σχεδόν καθόλου. Τη δεύτερη φορά έβαλα με κουτάλι, χωρίς φόβο, και επιτέλους είχε και γεύση κερασιού. Τώρα ξέρω – μην είσαι τσιγκούνης με τη μαρμελάδα, μην προσπαθείς να μετρήσεις με χάρακα. Και πάντα κάνω την ίδια «παράξενη» κίνηση: στο τέλος, κάθε φορά, κοιτάζω την ρωγμή στη μέση, γιατί δεν μου αρέσει πώς φαίνεται, αλλά ορκίζομαι ότι είναι το κομμάτι που τρώγεται πρώτο, ζεστό, με ένα κουταλάκι από την υπόλοιπη γλάσο. Είναι και λίγο κολλώδες – όποιος είπε ότι το κέικ πρέπει να είναι ξηρό δεν ξέρει τι χάνει.
Συνοπτικά: χρειάζονται περίπου 20 λεπτά για την προετοιμασία, το ψήσιμο περίπου μία ώρα (μερικές φορές και 10 λεπτά παραπάνω), οπότε συνολικά περίπου μία ώρα και 20 λεπτά. Από ένα ταψί βγαίνουν άνετα 10 μεγάλες φέτες, ίσως και 12 αν κόψεις λεπτές, αλλά σε εμάς αυτό δεν συμβαίνει ποτέ. Δυσκολία; Δεν θα έλεγα ότι είναι δύσκολο, αλλά ούτε και για απόλυτους αρχάριους. Ας πούμε μέτριο, αλλά μόνο επειδή η λιώση σοκολάτας στον ατμό είναι λίγο εκνευριστική στο τέλος. Από εκεί και πέρα, δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείς.
Επιστρέφω σε αυτή τη συνταγή κάθε φορά που χρειάζομαι να ξεφορτωθώ αυγά ή βούτυρο πριν λήξουν (ή τη μαρμελάδα που κανείς δεν τρώει με ψωμί). Και, ειλικρινά, μου αρέσει να την κάνω γιατί πάντα έχω στο σπίτι όλα τα απαραίτητα. Δεν χρειάζεσαι τίποτα φανταχτερό. Επιπλέον, ανακάλυψα ότι μπορώ να φτιάξω αυτό το κέικ για κάθε είδους περίσταση: και για καφέ με τη γειτόνισσα, και για επιδόρπιο την Κυριακή, και για ένα πιο σοβαρό γεύμα αν βάλεις λίγο σαντιγί δίπλα. Ο συνδυασμός σοκολάτας με μαρμελάδα από μαύρες κερασιές παραμένει αγαπημένος – νομίζω ότι με πάει πίσω στα γλυκά των παλιών εποχών, αλλά χωρίς περιπλοκές.
1. Το πρώτο βήμα: η κακάο και η ζάχαρη μπαίνουν σε ένα μεγάλο μπολ. Όχι μικρό, για να μην χρειάζεται να ανακατεύεις σαν τρελός για να μην χυθεί έξω. Ρίχνεις το βραστό νερό από πάνω και ανακατεύεις καλά, καλά. Αν δεν ανακατέψεις γρήγορα, θα γίνουν σβόλοι και δεν θέλεις να μείνεις με πικρές κουκίδες μέσα στο κέικ, πίστεψέ με.
2. Προσθέτω το βούτυρο κομμένο σε κύβους. Εδώ δεν προσπαθώ να το αφήσω να λιώσει όλα μαζί – είναι πολύ πιο εύκολο έτσι παρά να βάλω ένα ολόκληρο πακέτο και να περιμένω να λιώσει ατελείωτα. Ανακατεύω συνεχώς, μην βιάζεσαι, κάποια στιγμή το βούτυρο θα εξαφανιστεί σε κρέμα.
3. Τα αυγά μπαίνουν ένα-ένα. Ανακατεύω μετά από κάθε ένα, δεν τα ρίχνω όλα μαζί – έτσι ενσωματώνονται καλύτερα. Αν έχεις όρεξη, μπορείς να χρησιμοποιήσεις μίξερ, αλλά γίνεται και με το χέρι. Μόνο να μην ξεχάσεις να καθαρίσεις τις άκρες, γιατί τα αυγά επιμένουν να κολλάνε εκεί που δεν πρέπει.
4. Η μαρμελάδα από μαύρες κερασιές – δεν μετρώ σε γραμμάρια, βάζω τέσσερις γεμάτες κουταλιές, με κερασάκια μέσα. Δεν τα πολτοποιώ, δεν τα κόβω, τα αφήνω έτσι, να φαίνονται εδώ κι εκεί, δεν είναι τραγωδία αν γίνουν μικρότερα κομμάτια. Αν έχεις πολύ σιροπιαστή μαρμελάδα, βάλε λίγο παραπάνω, για να μην είναι πολύ γλυκιά όλη η σύνθεση (ή προσαρμόζεις τη ζάχαρη, αλλά σε μένα λειτουργεί έτσι κι αλλιώς).
5. Το κοσκινισμένο αλεύρι και η σκόνη ψησίματος – εδώ δεν κοροϊδεύω ποτέ, κοσκινίζω το αλεύρι, αλλιώς ρισκάρεις να βρεις σβόλους μέσα στη φέτα. Ανακατεύω απαλά, με σπάτουλα, όχι με το σύρμα, για να μην καταστρέψω τον αέρα που έχει ήδη μπει στη σύνθεση. Μην επιμείνεις πολύ, μόνο όσο να εξαφανιστεί το αλεύρι.
6. Το ταψί το καλύπτω με χαρτί ψησίματος, δεν έχει νόημα να ταλαιπωρείς με λάδωμα και πασπάλισμα. Ρίχνω τη σύνθεση, απλώνω όσο πιο ομοιόμορφα μπορώ, αλλά ειλικρινά δεν αγχώνομαι αν δεν είναι στο χιλιοστό.
7. Ο φούρνος είναι ήδη προθερμασμένος (τον ανάβω από πριν, για να μην περιμένω μετά). Μέτρια φωτιά, περίπου 170-180°C. Βάζουμε το ταψί και το ξεχνάω για περίπου 60 λεπτά, αλλά γύρω στα 50 λεπτά ρίχνω μια ματιά. Αν είναι πολύ καλοψημένο από πάνω και φαίνεται έτοιμο, βάζω μια οδοντογλυφίδα: πρέπει να βγει καθαρή, αλλά όχι στεγνή. Αν παραμείνει πολύ υγρό, αφήνω 10 λεπτά ακόμα με μια μεμβράνη από πάνω, για να μην καεί στην επιφάνεια.
8. Όταν είναι έτοιμο, βγάζω το ταψί, το αφήνω πέντε λεπτά να κρυώσει (αλλιώς θρυμματίζεται αν το κόψω ζεστό). Το βάζω σε μια σχάρα ή σε ό,τι έχω πρόχειρο, για να μην πιάσει υγρασία. Η πάνω πλευρά αφήνεται λίγο, δεν υπάρχει πανικός. Το κέικ είναι πυκνό, όχι μαλακό σαν παντεσπάνι.
9. Για τη γλάσο: βάζω νερό να βράσει για το μπεν μαρί (μια μικρή κατσαρόλα με νερό και από πάνω ένα μπολ ανθεκτικό στη θερμότητα). Σπάζω τη σοκολάτα σε κομμάτια, την αφήνω να λιώσει αργά. Δεν ανακατεύω συχνά, αλλά δεν την ξεχνάω, η σοκολάτα είναι ευαίσθητη. Όταν έχει λιώσει, τραβάω το μπολ στην άκρη, προσθέτω αμαρέτο. Αυτό με το αμαρέτο είναι «πολυτέλεια», αλλά ορκίζομαι ότι αλλάζει τη γεύση. Ανακατεύω γρήγορα, ρίχνω πάνω στο κρύο κέικ και το απλώνω. Δεν τραβάω τη γλάσο να είναι τέλεια – και αν τρέξει στις άκρες, είναι καλύτερα.
Αν θέλεις άλλη μαρμελάδα, γίνεται και με σμέουρα ή βύσσινα, αλλά να μην έχει πολύ μικρά κομμάτια, γιατί χάνονται. Αντί για αμαρέτο μπορείς να βάλεις και λίγο καλό ρούμι ή ακόμα και χυμό βύσσινου, για την έκδοση χωρίς αλκοόλ. Αυτό το κέικ ταιριάζει τέλεια με καφέ, αλλά το έχω δοκιμάσει και με ένα ποτήρι ξηρού κόκκινου κρασιού – μην γελάς, ταιριάζει υπέροχα. Αν θέλεις ένα πλήρες μενού, θα πήγαινα σε κάτι ελαφρύ στην αρχή, σούπα κρέμα, μια σαλάτα με βραστό αυγό ή αβοκάντο, και στο τέλος αυτό το κέικ. Αν θέλεις παρόμοια επιδόρπια, δοκίμασε μπράουνι με καρύδια ή νηστίσιμη τούρτα με κακάο και μαρμελάδα. Έχουν παρόμοια υφή, αλλά η κάθε μία έχει τη δική της ιστορία.
Μπορείς να φτιάξεις αυτό το κέικ και με ολικής άλεσης αλεύρι, αλλά μην βάλεις 100% – περίπου μισό, αλλιώς θα βγει κάπως βαριά. Έχω φτιάξει και με μαρμελάδα από δαμάσκηνα (βγαίνει αξιοπρεπές), αλλά το καλύτερο βγαίνει με μαύρες κερασιές. Αν δεν έχεις διάθεση για γλάσο, πασπάλισε με ζάχαρη άχνη και είναι καλό να το φας βιαστικά. Ή, αν θέλεις να φαίνεται εορταστικό, βάλε και μερικά κομμάτια αμυγδάλου από πάνω στη γλάσο, φαίνεται κάτι ακριβό.
Πηγαίνει καλύτερα με παγωτό βανίλια ή με απλή σαντιγί. Κάποιοι προτιμούν φρέσκα φρούτα δίπλα – σε μένα δεν κρατά, εξαφανίζεται πριν φτάσω στο ψυγείο. Για όποιον δεν θέλει καφέ, πάει και με αρωματικό μαύρο τσάι ή με κρύο γάλα, για να υπάρχει αντίθεση θερμοκρασίας.
Συχνές ερωτήσεις που έχω λάβει ή ακούσει:
Πόσο αντέχει το κέικ χωρίς να αλλάξει γεύση;
Αν κρατηθεί σε κλειστό δοχείο, αντέχει περίπου 3-4 μέρες άνετα, μόνο να μην το αφήσεις στον ήλιο ή πάνω σε ζεστό μάτι. Η γλάσο μπορεί να μαλακώσει, αλλά δεν χαλάει.
Μπορεί να καταψυχθεί;
Ναι, ιδανικά χωρίς γλάσο, το τυλίγεις καλά σε μεμβράνη και μετά το βάζεις σε σακούλα. Όταν θέλεις να το φας, το αφήνεις όλη τη νύχτα σε θερμοκρασία δωματίου, μετά μπορείς να του βάλεις φρέσκια γλάσο.
Μπορώ να το φτιάξω χωρίς αλκοόλ;
Φυσικά, το αμαρέτο δίνει γεύση, αλλά μπορείς να το βγάλεις ή να το αντικαταστήσεις με χυμό βύσσινου, εκχύλισμα αμυγδάλου ή ακόμα και με γάλα. Δεν αλλάζει την υφή.
Μπορεί να γίνει το κέικ με λάδι αντί για βούτυρο;
Γίνεται, αλλά βγαίνει πιο αφράτο, όχι τόσο πυκνό και κρεμώδες. Αν θέλεις να δοκιμάσεις, βάλε ουδέτερο λάδι, περίπου 120 ml αντί για 150 γρ βούτυρο.
Ποια μαρμελάδα ταιριάζει καλύτερα;
Μαύρες κερασιές ή βύσσινα – πρέπει να είναι ξινές. Οι πολύ γλυκές μαρμελάδες κάνουν το κέικ πολύ σιροπιαστό και γλυκό. Αν έχεις μαρμελάδα χωρίς ζάχαρη, πρόσθεσε επιπλέον ζάχαρη στη σύνθεση, ώστε να μην βγει άγευστο.
Μπορεί να γίνει αυτό το κέικ χωρίς αυγά;
Δεν το έχω δοκιμάσει χωρίς αυγά, αλλά μπορείς να δοκιμάσεις με «αυγά» λιναριού ή chia. Δεν θα βγει τόσο αφράτο, αλλά η υφή θα είναι ακόμα καλή, ειδικά με αρκετή μαρμελάδα.
Από διατροφικής άποψης, δεν είναι ακριβώς διαιτητικό. Μια χοντρή φέτα έχει περίπου 350-400 θερμίδες, ανάλογα με το πόση γλάσο και μαρμελάδα βάζεις. Οι υδατάνθρακες κυριαρχούν (φυσικά, είναι κέικ), η ζάχαρη δεν είναι καθόλου λίγη, και το λίπος έρχεται από το βούτυρο και τη σοκολάτα. Η πρωτεΐνη είναι περίπου 5-6 γραμμάρια ανά φέτα. Δεν είναι ένα γλυκό για «αδυνάτισμα», αλλά ούτε συγκρίνεται με τα γλυκά του εμπορίου. Αν χρησιμοποιήσεις μαρμελάδα χωρίς ζάχαρη και αλεύρι ολικής άλεσης, μειώνεις την γλυκαιμική επιβάρυνση. Το βλέπω ως μια απόλαυση του Σαββατοκύριακου, όχι για καθημερινή κατανάλωση. Το σημαντικό είναι ότι ξέρεις ακριβώς τι βάζεις μέσα.
Το κέικ κρατάει καλά σε θερμοκρασία δωματίου, αλλά αν έχει ζέστη, το βάζω στο ψυγείο για να μην χαλάσει η γλάσο. Δεν το κόβω όσο είναι ζεστό, γιατί θρυμματίζεται, έτσι πάντα αφήνω τουλάχιστον μισή ώρα να κρυώσει. Αν θέλεις να το ξαναζεστάνεις, κόβεις μια φέτα, τη βάζεις 10 δευτερόλεπτα στο μικροκύματα – όχι παραπάνω, γιατί αλλιώς η γλάσο λιώνει τελείως. Κάποιοι λένε να το αφήσεις στον φούρνο στη χαμηλή φωτιά για 5 λεπτά, αλλά εγώ δεν έχω υπομονή.
Συστατικά (και γιατί είναι εκεί):
κακάο – δίνει τη δυνατή γεύση σοκολάτας, δεν είναι μόνο για χρώμα, είναι σημαντικό να είναι καλής ποιότητας, αλλιώς βγαίνει άγευστο
βραστό νερό – βοηθά να διαλύσεις το κακάο και τη ζάχαρη, απελευθερώνει το άρωμα από το κακάο
βούτυρο – για κρεμώδη υφή, δίνει γεύση, βοηθά την υφή να είναι πυκνή, όχι ξηρή
ζάχαρη – προφανώς, για γλυκύτητα, αλλά και για να μην είναι πολύ πικρή η κακάο
αυγά – δένουν τα πάντα, δίνουν δομή, βοηθούν στην άνοδο του κέικ
μαρμελάδα από μαύρες κερασιές – άρωμα, υγρασία, τα κομμάτια του φρούτου δίνουν ωραία υφή μέσα
αλεύρι – η βάση του κέικ, δίνει όγκο και κρατάει τα πάντα ενωμένα
σκόνη ψησίματος – βοηθά να φουσκώσει, αλλιώς θα ήταν μια «τούβλο» σοκολάτας
μαύρη σοκολάτα – για τη γλάσο, δίνει έντονη γεύση, γυαλάδα και μια «σοβαρή» αίσθηση επιδορπίου
αμαρέτο – υποτονική γεύση αμυγδάλου, κάνει τη γλάσο να φαίνεται πιο πολύπλοκη
Σε ένα μπολ, βάζουμε το κακάο και τη ζάχαρη και ρίχνουμε βραστό νερό. Ανακατεύουμε έντονα, στη συνέχεια προσθέτουμε το βούτυρο κομμένο σε κύβους. Το κόβω σε κύβους γιατί ενσωματώνεται πιο εύκολα. Συνεχίζουμε να ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει το βούτυρο και προσθέτουμε ένα αυγό τη φορά, ανακατεύοντας καλά μετά από κάθε προσθήκη. Προσθέτουμε την μαρμελάδα μαύρης κερασιάς και συνεχίζουμε να ανακατεύουμε. Δεν με ενοχλεί αν οι κερασιές λιώσουν. Προσθέτουμε το κοσκινισμένο αλεύρι με το μπέικιν πάουντερ και ανακατεύουμε μέχρι να ενσωματωθεί καλά. Ετοιμάζουμε ένα ταψί στρωμένο με χαρτί ψησίματος και ρίχνουμε το μείγμα. Το τοποθετούμε στον προθερμασμένο φούρνο σε μέτρια φωτιά για περίπου μία ώρα, ίσως και περισσότερο. Το κέικ θα φουσκώσει και θα ραγίσει από πάνω. Όταν είναι έτοιμο, το βγάζουμε από τον φούρνο, το αφήνουμε να κρυώσει για 5 λεπτά και στη συνέχεια το τοποθετούμε σε μια σχάρα ή σε μια βάση για να κρυώσει εντελώς. Μην τρομάξετε αν πέσει λίγο αφού το βγάλετε από τον φούρνο. Είναι εντάξει! Βάζουμε μια κατσαρόλα με νερό στη φωτιά, ετοιμάζοντας ένα μπεν μαρί για να λιώσουμε τη σοκολάτα. Στη συνέχεια τοποθετούμε ένα μπολ με τη σπασμένη σοκολάτα πάνω από το μπεν μαρί και την αφήνουμε να λιώσει. Όταν η σοκολάτα έχει λιώσει, προσθέτουμε 2 κουταλιές της σούπας αμαρέτο και ανακατεύουμε καλά. Χρησιμοποιούμε αυτό για να γλασάρουμε το κέικ. Βγήκε υπέροχο, σοκολατένιο, αρωματικό και πυκνό. Ο συνδυασμός μαύρης κερασιάς και σοκολάτας είναι τέλειος.
Συστατικά: 60 γρ κακάο, 60 ml βραστό νερό, 150 γρ βούτυρο, 150 γρ ζάχαρη, 4 κουταλιές της σούπας μαρμελάδα μαύρης κερασιάς, 3 αυγά, 300 γρ αλεύρι, 1 φακελάκι μπέικιν πάουντερ, 200 γρ μαύρη σοκολάτα, 2 κουταλιές της σούπας λικέρ αμαρέτο
Ετικέτες: κέικ σοκολάτας
