Πίτα με τυρί και ξινή κρέμα
Σκέφτομαι ακόμα την πρώτη φορά που προσπάθησα να φτιάξω αυτή την πίτα. Πρέπει να ήταν ένα βράδυ της Κυριακής, είχα διάθεση για κάτι γλυκό, αλλά ήμουν πολύ τεμπέλης για να ασχοληθώ με τούρτες ή άλλες περιπλοκότητες, και ήθελα να χρησιμοποιήσω ό,τι είχα ήδη στο ψυγείο. Θυμάμαι ότι έσπασα δύο αυγά στο τραπέζι, έκανα τρία μπολ βρώμικα, αλλά στο τέλος βγήκε ακριβώς αυτό που έπρεπε. Δεν είναι πάντα η πιο όμορφη δημιουργία, μερικές φορές φουσκώνει περίεργα ή βάζω πολύ ζάχαρη και καραμελώνει στις άκρες, αλλά παρατήρησα ότι στο σπίτι μας αυτό δεν έχει σημασία. Να είναι τυρί, να είναι γλυκό, να μυρίζει βανίλια – και δεν μένει πολύ στο ταψί.
Αν έχεις διάθεση για κάτι γρήγορο και δεν θέλεις να το πολυψάχνεις, χρειάζεσαι περίπου 10 λεπτά «δουλειάς», το υπόλοιπο είναι αναμονή. Για ένα στρογγυλό ταψί – περίπου στο μέγεθος ενός μεγαλύτερου πιάτου, 22-24 εκ. – βγαίνουν περίπου 6-8 μερίδες, ανάλογα με την πείνα. Δυσκολία; Δεν ξέρω τι να πω, εμένα μου βγαίνει και με τα παιδιά γύρω, αν δεν το πολυψάχνεις με λεπτομέρειες και δεν θέλεις να μοιάζει με περιοδικό.
Αυτή την πίτα την κάνω αρκετά συχνά, γιατί ταιριάζει με ό,τι έχεις στο ψυγείο. Την θυμήθηκα αφού είδα μερικές φωτογραφίες και μετά αυτοσχεδίασα. Είναι εκείνος ο τύπος γλυκού που σε σώζει όταν έρχεται κάποιος απροετοίμαστος ή χρειάζεσαι κάτι καλό δίπλα στον καφέ. Την φτιάχνω και όταν δεν έχω διάθεση για τσουρέκι, αλλά θέλω κάτι με τυρί. Δεν με νοιάζει αν βγει τέλεια στην εμφάνιση, αλλά ποτέ κανείς δεν παραπονέθηκε. Και πάει με οποιαδήποτε ζύμη από το εμπόριο, αν θέλεις να βγεις γρήγορα.
1. Το πρώτο πράγμα: βγάζω τη ζύμη από την κατάψυξη μισή ώρα πριν, για να μην ταλαιπωρηθώ. Αν βιάζεσαι, άφησέ την σε θερμοκρασία δωματίου, μην την βάλεις στο μικροκύματα, γιατί γίνεται μαλακή. Εν τω μεταξύ, βάζω λαδόκολλα στο στρογγυλό ταψί, για να μην ταλαιπωρηθώ αργότερα με το καθάρισμα.
2. Όταν η ζύμη έχει ξεπαγώσει λίγο, την απλώνω κατευθείαν στο ταψί, με τις άκρες ελαφρώς ανυψωμένες. Δεν με αγχώνει να είναι τέλεια, είναι εντάξει αν είναι πιο παχιά από τη μία πλευρά ή σκίζεται – κολλάει πάλι με τα δάχτυλα. Αν είναι πολύ ζύμη, κόβω λίγο και το βάζω στην άκρη για αργότερα.
3. Για την γέμιση, ανακατεύω το τυρί με την ξινή κρέμα – δεν χρειάζεται μίξερ, μια καλή κουταλιά κάνει τη δουλειά. Μια φορά έβαλα πιο αραιή ξινή κρέμα και η σύνθεση έτρεξε, οπότε από τότε βάζω μόνο την πιο παχιά, τουλάχιστον 25%, αλλιώς δεν στέκεται καλά και δεν έχει κρεμώδη γεύση.
4. Ανάβω το φούρνο, να είναι ήδη ζεστός στους 180-190°C. Σε ένα μπολ, χτυπάω τα αυγά (ή τα βάζω κατευθείαν πάνω στο τυρί αν δεν έχω διάθεση για άλλο μπολ, κανείς δεν θα παραπονεθεί), προσθέτω τη ζάχαρη, τη βανίλια και τα ανακατεύω με το τυρί και την ξινή κρέμα. Ανακατεύω καλά, για να μην υπάρχουν σβόλοι.
5. Τώρα, είναι η σειρά των σταφιδών. Τις βάζω κατευθείαν από τη συσκευασία, δεν μπαίνω στη διαδικασία να τις υγράνω, αν και έχω δει ανθρώπους που τις αφήνουν να μουλιάσουν σε ρούμι – αν έχεις χρόνο και διάθεση, γίνεται, αλλά δεν έχω παρατηρήσει μεγάλη διαφορά. Μετά βάζω και το σιμιγδάλι – όχι πολύ, μόνο όσο να απορροφήσει την υγρασία; αν βάλεις πολύ, γίνεται σαν πολύ παχύ πουτίγκα, δεν είναι ευχάριστο.
6. Ρίχνω τη σύνθεση στο ταψί με τη ζύμη, ισιώνω όσο μπορώ. Από την υπόλοιπη ζύμη που έχει μείνει, κάνω μερικά λουλούδια ή λωρίδες (με το μαχαίρι ή με μια φόρμα, αν έχεις) και τις ρίχνω από πάνω. Μερικές φορές δεν βάζω τίποτα, αν βιάζομαι.
7. Βάζω το ταψί στον ήδη προθερμασμένο φούρνο και το παρακολουθώ για περίπου 25-30 λεπτά. Όταν το βλέπω να έχει φουσκώσει και να έχει ροδίσει στις άκρες, είναι έτοιμο. Αν δεν είναι ψημένο στη μέση, το αφήνω άλλα 5 λεπτά. Δεν ανοίγω το φούρνο πολύ συχνά, γιατί θα πέσει.
8. Όταν βγάζω την πίτα, την πασπαλίζω με ζάχαρη, περισσότερο για την εμφάνιση. Τρώγεται καλά και ζεστή, και κρύα. Μου αρέσει να την κόβω όσο είναι ακόμα ζεστή, αν και δεν βγαίνει τέλεια η φέτα, αλλά δεν πειράζει.
Αν δεν έχεις τυρί από το κατάστημα, πάει οποιοδήποτε λιπαρό τυρί, αλλά έχω δοκιμάσει και με φρέσκο τυρί – βγαίνει πιο ελαφριά, όχι ακριβώς τόσο κρεμώδης, αλλά δεν είναι κακό. Αν θέλεις να είναι λίγο πιο αρωματική, μπορείς να βάλεις ξύσμα λεμονιού, αλλά να είναι βιολογικό, αλλιώς θα νιώσεις περίεργη γεύση χημικών. Μπορεί να γίνει με χρυσές σταφίδες ή με αποξηραμένα κράνα αντί για σταφίδες. Αν θέλεις ένα πλήρες μενού, δώσε μια ξινή σούπα πριν και μερικά φρέσκα φρούτα δίπλα σε αυτή την πίτα, για επιδόρπιο. Πηγαίνει πολύ καλά με μαύρο καφέ ή με αβοήθητο τσάι, για να ισορροπήσεις τη γλυκύτητα. Αν έχεις καλεσμένους και θέλεις να φαίνεται πιο ενδιαφέρον, μπορείς να φτιάξεις και μερικές μίνι πίτες, σε φόρμες muffin, απλώς να μειώσεις τον χρόνο ψησίματος στο μισό.
Αν έχεις ήδη ανάψει το φούρνο, να ξέρεις ότι και μια τούρτα με σιμιγδάλι και μήλα γίνεται σχεδόν εξίσου γρήγορα και είναι εξίσου ευέλικτη. Ή, αν έχεις όρεξη για κάτι πιο κρεμώδες, μια πουτίγκα ρυζιού με γάλα είναι ιδανική μετά ή ακόμα και δίπλα.
Μερικές φορές αλλάζω και τις αναλογίες: αν θέλω περισσότερη γέμιση, προσθέτω μια κουταλιά ξινής κρέμας και ένα αυγό ακόμα, αλλά πρέπει να προσέξεις να μην ξεχειλίσει από το ταψί. Μπορείς να παραλείψεις τις σταφίδες ή να προσθέσεις ψιλοκομμένα καρύδια, αν έχεις στο ντουλάπι. Δεν έχω δοκιμάσει να αντικαταστήσω το αλεύρι με κάτι άλλο, αλλά πιστεύω ότι θα μπορούσε να πάει και μια πρέζα ψίχουλα αντί για σιμιγδάλι, για όποιον θέλει.
Πηγαίνει καλύτερα με έναν δυνατό, μαύρο καφέ, χωρίς γάλα, ειδικά το πρωί ή στο απογευματινό σνακ. Αν το πάρεις στο χέρι, πάει και με κρύο γιαούρτι ή ξινόγαλα, δίνει μια ενδιαφέρουσα αντίθεση στην κρεμώδη υφή της πίτας. Κάποιοι θα έλεγαν ότι πάει με γλυκό κρασί, αλλά εγώ δεν είμαι φίλος του γλυκού διπλά – μένω στον καφέ ή το τσάι, ίσως και σε αβοήθητη λεμονάδα.
Ερωτήσεις που εμφανίζονται πάντα με αυτή την πίτα:
1. Τι κάνω αν η ζύμη δεν στέκεται στις άκρες και πέφτει;
Βάλε την κατευθείαν πάνω στη λαδόκολλα και πίεσέ την με τα δάχτυλα, ακόμα και αν είναι σπασμένη, μην αγχώνεσαι. Μπορείς να βάλεις και μερικά βάρη για ψήσιμο (φασόλια ή ρύζι πάνω σε μια λαδόκολλα), αλλά εγώ παραλείπω αυτό το βήμα, δεν έχω υπομονή.
2. Μπορώ να χρησιμοποιήσω άπαχο τυρί;
Μπορείς, αλλά δεν θα είναι το ίδιο κρεμώδες. Πρέπει να προσθέσεις μια κουταλιά επιπλέον παχιά ξινή κρέμα, αλλιώς θα βγει πολύ ξηρή. Και μια σταγόνα βούτυρο, αν είναι πολύ «ξερή».
3. Μπορώ να παραλείψω τη ζάχαρη, να βάλω μόνο γλυκαντικό;
Δεν έχω δοκιμάσει με γλυκαντικά, αλλά υποθέτω ότι γίνεται, αν είναι το είδος που αντέχει στο ψήσιμο. Ίσως να μην καραμελώσει το ίδιο, αλλά η γεύση είναι εντάξει.
4. Είναι απαραίτητο να βάλω σταφίδες; Δεν μας αρέσουν.
Δεν είναι απαραίτητο. Μπορείς να βάλεις οποιοδήποτε αποξηραμένο φρούτο, ακόμα και τίποτα, αν δεν έχεις διάθεση. Μπορείς να δοκιμάσεις με μικρά κομμάτια αποξηραμένων βερίκοκων, ή καρύδια, ή τίποτα, να είναι απλή.
5. Πώς ελέγχω αν είναι έτοιμη;
Το άκρο ενός μαχαιριού ή μια οδοντογλυφίδα που μπαίνει στη μέση – αν βγει καθαρή, είναι καλή. Αν βγει με σημάδια υγρής σύνθεσης, άφησέ την άλλα 5 λεπτά.
6. Τι κάνω αν η πίτα έχει ραγίσει από πάνω;
Τίποτα. Πασπάλισε με ζάχαρη, φαίνεται πιο όμορφα, και ούτως ή άλλως η γεύση είναι η ίδια.
7. Αν δεν τρώει όλος ο κόσμος αυγά, μπορώ να παραλείψω;
Μπορείς να μειώσεις σε ένα μόνο ή να χρησιμοποιήσεις μόνο το ασπράδι, αλλά η γέμιση θα είναι λίγο λιγότερο δεμένη. Πηγαίνει και με λίγο παραπάνω σιμιγδάλι αν δεν θέλεις καθόλου αυγό, αλλά δεν βγαίνει το ίδιο μαλακή.
Περίπου, σε μεγάλη φέτα (περίπου το ένα όγδοο από ένα ταψί 23 εκ.) έχει κάπου 320-370 θερμίδες, ανάλογα με πόση γέμιση βάζεις και πόση ζάχαρη χρησιμοποιείς. Οι υδατάνθρακες είναι λίγο περισσότεροι, πιστεύω πάνω από 30g ανά φέτα, δεδομένου του φύλλου και της ζάχαρης. Η πρωτεΐνη προέρχεται κυρίως από το τυρί και τα αυγά, οπότε περίπου 8-10g ανά φέτα, ενώ τα λιπαρά – συγκεντρώνονται, ανάμεσα σε ξινή κρέμα, τυρί και ζύμη, πιθανώς 18-20g ανά μερίδα. Δεν είναι κάτι «fit», αλλά ούτε σε ρίχνει με ένα κομμάτι. Αν προσέχεις την υπόλοιπη ημέρα και δεν το παρακάνεις, είναι καλό για επιδόρπιο την Κυριακή.
Για να την κρατήσεις, την αφήνω στο ταψί (καλυμμένη με αλουμινόχαρτο) μέχρι την επόμενη μέρα, σε θερμοκρασία δωματίου, αν δεν είναι πολύ ζεστά στην κουζίνα. Αν μείνει και την επόμενη μέρα, πηγαίνει στο ψυγείο, αντέχει ακόμα δύο μέρες χωρίς προβλήματα, αν και η βάση γίνεται πιο μαλακή. Η επαναθέρμανση γίνεται καλύτερα στο φούρνο (10 λεπτά στους 150°C), αλλά και στο μικροκύματα, αν και γίνεται λίγο «μαλακή» στη βάση. Μπορεί να φαγωθεί και κρύα, αν δεν σε ενοχλεί.
Λίστα υλικών:
– ζύμη σφολιάτας (400g είναι αυτή που χρησιμοποιώ, μια τυπική από το εμπόριο, αρκετή για ένα ταψί 23 εκ.), για βάση και λίγο τραγανότητα στις άκρες
– κρεμώδες τυρί (συνήθως, το τυρί σε κουτί, 200g – δίνει γεύση και υφή, όχι πολύ αλμυρό για να μην είναι η πίτα πολύ αλμυρή)
– ξινή κρέμα (200g, πάνω από 25% λιπαρά αν είναι δυνατόν, για κρεμώδη υφή και «βελούδινη» αίσθηση)
– αυγά (3 μεγάλα, αν έχεις μικρά, βάλε 4 – δένει τη σύνθεση)
– ζάχαρη (περίπου 150g, αλλά ο καθένας με τη γεύση του – εγώ βάζω με το μάτι καμιά φορά)
– βανίλια (ένα φακελάκι ή εκχύλισμα, για άρωμα, μπορείς να μην βάλεις, αλλά εμένα μου αρέσει πολύ)
– σιμιγδάλι (50g, όσο να απορροφήσει το υγρό και να μην τρέξει η σύνθεση)
– σταφίδες (60g, ή κατά προτίμηση – φέρνουν γλυκύτητα και υφή)
Αφήνουμε τη ζύμη να ξεπαγώσει σε θερμοκρασία δωματίου. Στη συνέχεια, κόβουμε έναν κύκλο; χρησιμοποίησα μια φόρμα τάρτας διαμέτρου 23 εκ., τοποθετούμε τη ζύμη σε ένα ταψί και την βάζουμε στη φόρμα. Ξεχωριστά, ετοιμάζουμε τη γέμιση. Τυρί κρέμα ανακατεμένο με ξινή κρέμα, προσθέτουμε ζάχαρη, μια σακούλα βανίλια, αυγά, σταφίδες και σιμιγδάλι και ανακατεύουμε καλά. Ρίχνουμε αυτό το μείγμα στη φόρμα. Από την υπόλοιπη ζύμη, κόβουμε μικρά λουλούδια με ένα κόφτη και τα τοποθετούμε τυχαία από πάνω. Ψήνουμε τη φόρμα σε προθερμασμένο φούρνο για περίπου 25-30 λεπτά. Πασπαλίζεται με ζάχαρη όταν την βγάζουμε από το φούρνο. Την κόβω ζεστή γιατί έτσι μου αρέσει να την τρώω. Αυτό είναι ό,τι είχα να πω; είναι νόστιμο, εύκολο να φτιαχτεί και τρώγεται γρήγορα.
Συστατικά: 400 γρ ζύμη σφολιάτας 200 γρ κρέμα τυριού K (προϊόν Kaufland) 200 γρ ξινή κρέμα με πάνω από 25% λιπαρά 60 γρ καφέ σταφίδες 3 μεγάλα αυγά (είχαν συνολικά 6 κρόκους) 1 φακελάκι βανίλια bourbon finesse από Dr. Oetker 150 γρ ζάχαρη 50 γρ σιμιγδάλι
Ετικέτες: πίτα με τυρί πρωινό
